Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

Μη μου το λες 5 (Τα Μήλα Της Βαρεμάρας)


 Έξω από την Αγροτική Τράπεζα . Μια γριά είναι σκυμμένη στο ΑΤΜ,  πίσω από την γριά και σε απόστασή 5  μέτρων περίπου είναι κάποιος που καπνίζει τσιγάρο, ποιος να είναι άραγε; Ω τι μεγάλη έκπληξη,  είμαι εγώ και περιμένω την γριά πόση ώρα  να βγάλει χρήματα για να βγάλω και εγώ με την σειρά μου.  Τι κάνει τόση ώρα ή κολώγρια,  «Αι μαρί τελείωνε… ΑΤΜ είναι, δεν είναι tetris»   σκέφτηκα να πω, αλλά δεν το είπα.  Δυο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν, ή η γρια με έχει δει και φοβάται να φύγει ή έχει πατήσει αντίστροφα τον κωδικό και περιμένει την  αστυνομία να έρθει να με πιάσει.  Εδώ μια άχρηστη πληροφορία: Αν πατήσει κάποιος ανάποδα τον κωδικό της κάρτας στο ΑΤΜ μπορεί να βγάλει χρήματα αλλά ταυτόχρονα ειδοποιούνται και τα κεντρικά της αστυνομίας. Όπως και να έχει η γριά ήταν σίγουρη ότι ήθελα να της κάνω κακό. Συνέχιζε να παίζει tetris, συνέχιζα να καπνίζω.   Άντε να δούμε που θα πάει αυτή η δουλειά….


Κάποια στιγμή επιτέλους η γριά έφυγε, με  κοίταξε, την κοίταξα,  δεν είπαμε τίποτα, η σιωπή τα έλεγε όλα, «Τι έκανες τόση ώρα;;!!!!!!!!» της είπα με το βλέμμα «Σκάσε βλαμμένο, φεύγω!» μου απάντησε με το δικό της. Την έβλεπα να φεύγει , πετώ το τσιγάρο, τελευταίο πλάνο, θεέ μου  είχε μια βαρεμάρα απελπιστική….. Κι όμως κι αν είναι δυνατόν, την ώρα που έβαλα την κάρτα μέσα στο ΑΤΜ, κάποια ήρθε από πίσω και μου έκλεισε τα μάτια με τα χέρια της.  Μαλακά χεράκια. «Ποια είμαι; Μάντεψε;» μου είπε χαζοχαρούμενα.  Έσφιξα τα χείλη, έπιασα τα χέρια της και τα κατέβασα αργά,  εννοείται ότι κατάλαβα ποια είναι, αλλά δεν έχω καθόλου όρεξη για κάψιμο, τώρα τελευταία δεν το ‘χω. Μήπως  δεν το έχει και αυτή; Μήπως; Λες να είμαι τόσο τυχερός; Γυρνάω να την δω,  «Τσα!» μου κάνει μες τα μούτρα μου μόλις βρεθήκαμε πρόσωπο με πρόσωπο. «Merde»  είπα με μια σχετική  αποστροφή.
-Τι κάνεις; Καλά είσαι; Τι ωραία που σε βρήκα πάλι. Καιρό έχω να σε δω, άρχισα νομίζω ότι έχεις πεθάνει, ή ότι έχεις αρρωστήσει βαριά, ή ότι έπεσες στις γραμμές του Μετρό, ή ότι σε δάγκωσε κανένας δηλητηριασμένος σκύλος,  ή ότι έπεσες με το μηχανάκι και δεν φορούσες κράνος,  φοράς πάντα κράνος;  Δεν σου χαλάει τα μαλλιά όταν το φοράς; Τι κάνεις εδώ, χρήματα θες να βγάλεις;
-Όχι, ήρθα να παίξω tetris,  εσύ βλέπω… σταθερή αξία……….
-Τι εννοείς; Τι σταθερή αξία;  Πάλι με κάνεις πλάκα;  Αχ γιατί με δουλεύεις συνέχεια, εγώ χαίρομαι  πάντα όταν σε βρίσκω και μαθαίνω καινούρια πράγματα, α,α, το μηχάνημα κάνει μπιπ μπίπ, γιατί κάνει έτσι;   Χάλασε;
-Όχι,  το μπιπ μπιπ σημαίνει: Βλαμμένε, άσε τις κουβέντες με τα γκομενάκια και βάλε τον κωδικό σου αλλιώς θα σου  φάω την κάρτα.
-Αντε βρε πάλι με δουλεύεις.
Μήπως να βάλω τον κωδικό ανάποδα;
-Δεν σε δουλεύω καρδιά μου, άσε να κάνω την δουλειά μου εδώ και μετά πάμε βόλτα όπου θες αν δεν έχεις τίποτα να κάνεις .
-Ωραία! Τέλεια, τέλεια, να δεν κοιτάω,  κάνε την δουλειά σου, μια φορά στο χωριό
-Δεν σου είπα να μην κοιτάς, να μην μιλάς εννοούσα.
-Αχ, ναι, συγνώμη,  δίκιο έχεις, αλλά τώρα την ξεκίνησα την ιστορία και δεν μπορώ να σταματήσω, δεν κάνει να κοιτάς εκεί που δεν έχεις δουλειά, μια φορά στο χωριό ένα παιδί κοιτούσε ένα μήλο και πέθανε.
-……..
-Βασικά,  δεν πέθανε  επειδή κοιτούσε το μήλο,  τον είχε πάρει μαζί του ο θείος του για να κυνηγήσουν  γουρούνια  αλλά το παιδί βαριότανε   και κρύφτηκε πίσω από ένα θάμνο , είχε ένα μήλο στο χέρι και ο θείος του νόμιζε ότι έβλεπε γουρούνι και τον πυροβόλησε. Μια φορά όμως μόνο έριξε, όταν άκουσε το ά! δεν ξανάριξε,   μπαμ και κάτω, ανεψάκι μου φευγάτο. Ακόμα με τα λεφτά; Τι κάνεις τόση ώρα εκεί;  Παιχνίδι το πέρασες;
-Δεν ξέρω, κάτι έπαθε και αργεί να βγάλει χρήματα.
-Αχ αυτά τα μηχανήματα όταν αργούνε μου την σπάνε πολύ,  λες να έπαθε τίποτα αυτός που χειρίζεται το μηχάνημα από την άλλη μεριά; Λες να πέθανε και να έχει  ριγμένο το κεφάλι του στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή;  Μια φορά μιλούσα με την γιαγιά μου στο τηλέφωνο, εκεί που τα λέγαμε η γιαγιά μου είπε να περιμένω λίγο και να  μην κλείσω,  ήθελε να πάει να δει το φαί που είχε πάνω στο μάτι της κουζίνας. Εγώ περίμενα δεν έκλεισα, περίμενα πολύ ώρα, ίσως και μισή ώρα, αλλά η γιαγιά είχε πεθάνει στο δρόμο προς την κουζίνα, ούτε άχνα δεν έβγαλε. Το φαί πρέπει να κάηκε εκείνη την μέρα, τζάμπα ξεκίνησε να το φτιάχνει, έτσι είναι η ζωή, σαν ένα φαί που κάηκε,  ξεκινάς να κάνεις κάτι μα στα μισά σου τυχαίνει κάτι άλλο και αυτό που είχες ξεκινήσει καίγεται και μυρίζει άσχημα, αυτό όμως που σου έτυχε δεν ξέρεις αν σου βγει σε καλό η σε κακό, δεν το έχεις διαλέξει, ακόμα με τα λεφτά; Αντε, τι κάνεις τόση ώρα;
-Τώρα τελειώνω… μίλα εσύ , σε προσέχω, κάτι για ένα φαγητό που κάηκε έλεγες
- Έλεγα για την γιαγιά μου που πέθανε. Ο θείος ο Επαμεινώνδας μας είπε μετά ότι είχε σκοντάψει η γιαγιά σε ένα  συρτάρι που ήταν ανοιχτό και χτύπησε το κεφάλι της στο πόμολο από ένα ντουλαπάκι κάτω από τον νεροχύτη.  Βαριότανε να  το κλείσει το συρτάρι.   Α! έβγαλες τα χρήματα ωραία! Πάμε, είχα αρχίσει να βαριέμαι.
-Δεν κάνει να βαριέσαι, η βαρεμάρα είναι  μεγάλη αμαρτία.
-Δεν πέθανε ποτέ κανείς από τη βαρεμάρα
-Α, έτσι σου είπαν να λές;  Σε όλες τις εκδοχές του μήλου της Εύας  είναι ή δεν είναι η βαρεμάρα  το κυρίαρχο χαρακτηριστικό
-Αχ, δεν ξέρω… εξήγησε μου….
-Ωχ, τι είσαι εσύ παιδάκι  μου…. Τεσπα,  λοιπόν, άκου, η Εύα έδωσε το μήλο στον Αδάμ σωστά;  Ο θεός είχε απαγορεύσει στους πρωτόπλαστους να φάνε από την απαγορευμένη μηλιά. Μια μηλιά υπήρχε όλη και όλη στον παράδεισο.   Ο Αδάμ και  Εύα ζούσαν ευτυχισμένοι στο δάσος, σαν πιθικάκια, τρέχανε από δω από εκεί,  παίζανε, σκαρφαλώνανε σε δέντρα και γενικά περνούσανε καλά. Μα έλα όμως που Εύα πήγε και έφαγε το πρώτο μήλο. Από τότε η Εύα άρχισε να σκέφτεται και να μιλάει λίγο,  μήλο, μιλιά, ομιλία, καταλαβαίνεις, ο Αδαμ όμως δεν είχε φάει ακόμα μήλο, του άρεσε να παίζει χωρίς να σκέφτεται,  η Εύα έφαγε κι άλλο μήλο και σκεφτόταν ακόμα περισσότερα πράγματα,  άρχισε να θέλει ρούχα, σπίτια, παιδιά, ο καημένος ο Αδάμ όμως δεν καταλάβαινε, νόμιζε ότι όλα είναι παιχνίδι, νόμιζε ότι η Εύα απλώς κουνούσε το στόμα της.  Η Εύα στο τέλος είχε φάει σχεδόν όλα τα μίλα από το δέντρο και δεν έπαιζε καθόλου, ο Αδάμ πάλι δεν καταλάβαινε τι γινότανε, έβλεπε την γυναίκα που δεν ήθελε να παίξει, την έβλεπε να φοράει ρούχα και έξυνε την κεφάλα του. Την ώρα λοιπόν που η Εύα πήγαινε να φάει το τελευταίο μήλο  πετάχτηκε ο φίδις  μέσα από το δέντρο και τρόμαξε η κοπέλα όπως τρόμαξες εσύ εμένα πριν με το τζα.  Ο κύριος φίδις λοιπόν είπε στην Εύα να δώσει  το τελευταίο μήλο στον Αδάμ για να αρχίσει και αυτός να σκέφτεται και να μιλάει. Έτσι και έγινε. Από τότε άρχισε και ο Αδάμ να σκέφτεται,  πολύ λιγότερο όμως  από την Εύα και μιλούσε ακόμα λιγότερο.  Δεν μπορούσανε να συμφωνήσουνε σε τίποτα, μαλώνανε συνέχεια. Του τα ζαλίζανε του θεού , μέχρι που τα πήρε ο πρωτομάστορας  στο κρανίο και τους πέταξε έξω από τον παράδεισο. Ουστ ρεμάλια να πάτε αλλού να μαλώσετε. Και έτσι χάσαμε τον παράδεισο. Η πολύ σκέψη φέρνει ή λόγια ή βαρεμάρα και αυτά με την σειρά τους φέρνουν καυγάδες.   Όσο  λιγότερο σκέφτεσαι και όσο λιγότερο μιλάς, πρόσεχε ΜΙΛΑΣ, τόσο πιο κοντά στον παράδεισό είσαι .
-Μήπως με δουλεύεις;  Στο σχολείο αλλιώς μας τα είπανε.
-Αλλιώς τα είπανε, μα άλλα σημαίνουν, είναι όλα μεταφορικά γραμμένα, δηλαδή τι πίστευες ότι ο κόσμος φτιάχτηκε σε έξι μέρες;  Απλά είναι διαχωρισμός  σε  μεγάλες γεωλογικές περιόδους που κράτησαν και δισεκατομμύρια χρόνια η καθεμιά, κάτι σαν την σχετικότητα του χρόνου που όταν μιλάω μαζί σου…. Αστό……
-Δηλαδή έτσι χάσαμε τον παράδεισο;  Και τι σχέση έχει αυτό με την βαρεμάρα;
-Μισό λεπτό να σκεφτώ…
-Τι να σκεφτείς, εσύ δεν είπες ότι δεν κάνει να σκεφτόμαστε
-Δεν είπα αυτό,  να μην σκέφτεσαι αυτά που σε βάζει το φίδι να σκέφτεσαι,  να μην σκέφτεσαι περισσότερο από ότι χρειάζεται,  και να μην μιλάς περισσότερο από ότι χρειάζεται.  Πάντα θα έρχονται φιδάκια για να σου δώσουν μήλα και να σου χαλάσουν τον παράδεισο. Το φίδι λοιπόν καλή μου φίλη είναι η βαρεμάρα, όταν αντί να κουνήσεις τον κώλο σου και αν κάνεις καμιά δουλειά ή να κάνεις καμία βόλτα ή  να χαρείς με κάτι απλό, έρχεται το φιδάκι και σε βάζει να σκέφτεσαι πως θα το αποφύγεις ή το πώς θα βρεις μια λύση να κάνεις τους άλλους να κουραστούν για σένα.
-Με μπέρδεψες
-Και εγώ μπερδεύκα άστο μην το ψάχνεις.  Να θυμάσαι μόνο αυτό , μου το είπε ένας παππούς στην Λάρισα «Λίγο μυαλό καλά είναι, καθόλ΄ μυαλό καλύτερα».   
-Ωραίος ο παππούς, έχει πεθάνει;
-Ναι
-Από τι; Άσε μη μου πεις θα μαντέψω!



22 σχόλια:

roza είπε...

Με κίνδυνο να δώσω ιδέα για ανάρτηση "μη μου το λές 6",θα πώ οτι ταυτίστηκα με τη γιαγιά και το συρτάρι! Έπαθα σχεδόν το ίδιο(χωρίς μοιραία ευτυχως κατάληξη) με πομολο πόρτας και κάγκελο κρεβατιού! κόντεψε σου λέω να καρφωθεί το κεφαλάρι του κρεβατιού στο στέρνο μου!!!
Και μη ξεχάσω...η βαρεμάρα είναι η κινητήριος δύναμη του σύμπαντος!Όλα ξεκινουν απο τη βαρεμάρα και καταλήγουν σε κάποια μεγάλη ανακάλυψη!! Ο φλέμινγκ δεν ανακάλυψε τη πενικιλλίνη επείδή βαριόταν να πλύνει τα τρυβλία του???ε?ε?ε? πάρτο πίσω αυτο που είπες για τη βαρεμάρα!
--Σαλιάγκι

sewsome είπε...

Ήρωας που αντέχεις τέτοια λογοδιάροια, μέσα στο μυαλό μου θα την είχα ρίξει τουλάχιστον 5 μπουνιές. Ο παππούς πάει, φτσιάγκαρ?

Vickyyy είπε...

Πεφτω στα ποδια σου(μεταφορικα εννοειται γιατι κυριολεκτικα ποσο χαμηλα να πεσω)πες μου οτι αυτο το πλασματακι δεν υπαρχει και απλα το εχεις φανταστει για να χαριζεις στους αναγνωστες σου γελιο μεχρι δακρυων οταν διαβαζουνε τις αναρτησεις σου!ΔΕΝ γινεται να υπαρχει που την ανακαλυψες??

NamNaira είπε...

Και έτσι απλά ο Nicotine πέρασε "στα ύπουλα" το μήνυμα που ήθελε να περάσει, ότι δηλαδή για όλα φταίει η γυναίκα (cherchez la femme!), αυτή βαριέται/μιλάει και συνεπώς καταστρέφει την ωραία παιχνιδιάρικη ατμόσφαιρα που προτάσσει ένας άνδρας. Καλά κυρ Νicotine!

Αν η γιαγιά ήξερε το κόλπο με τον κωδικό, τότε θα ήταν από αυτές τις νίντζα. Πώς δε σου ριξε καμία με την τσάντα της να πας βαρκάδα! Φτηνά τη γλίτωσες! Φιλιά

NamNaira είπε...

την ωραία παιχνιδιάρικη ατμόσφαιρα που προτάσσει ένας άνδρας. ΩΡΕ μη χέσω!

Sacred Chemist είπε...

Terry Pratchet, στο Hogfather. Μιλάει ο Θάνατος με την κόρη του και τον ρωτάει γιατί ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους τόσο πολύ.
Απαντάει:

"Γιατί μέσα σ αυτό το θαυμαστό και άκρως ενδιαφέρον σύμπαν κατάφεραν να ανακαλύψουν τη βαρεμάρα..."

zoyzoy είπε...

Να'τη πάλι η γριά!
Αυτό με τον κώδικα σίγουρα γίνεται μην πλακώσει η μπατσαρία και με μπουζουριάσουν στα καλά καθούμενα?

Λεφτά όμως θα πάρω??

Εγώ λέω να της βάζεις ένα μήλο στο στόμα όπως βάζουμε στις γαλοπούλες στη κοιλιά να μην αδειάσουν για να ησυχάσεις και'συ !


Χαρούμενα Χριστούγεννα εύχομαι με αυτούς που αγαπάς.

Και φιλιά θαλασσινά!

Sweet truth! είπε...

Εγώ πάντως δεν θα την πήγαινα για καφέ μετά!! Εσύ όμως που την πήγες έχεις και άλλα να πεις σωστά?!
Περιμένω!!!

Υγ.Έχεις πολλά χαιρετίσματα από την Παπαρήγα!! Τις έχεις λείψει πολύ τελευταία μου είπε!

Καλές γιορτές!!!!

stavroulazerva είπε...

Καλά Χριστούγεννα!!!!

Nicotine είπε...

--Σαλιάγκι


Κάποια στιγμή θα δώσεις ιδέα για ανάρτηση, δεν θα μου ξεφύγεις...
Ο Φλεμιγκ δεν βαριόταν να πλύνει τα πιάτα του, απλά δεν είχε χρόνο. Έγραφε τον Τζέιμς Μποντ. Ρώτα και μάθε....

Φιλιά

sewsome

Πολυαγαπημένη μου συντοπίτισσα, αν γνώριζες την πραγματική κοπέλα που εμπνέει αυτή τη λογοδιάρροια, ΄'οχι μπουνιές, μπαζούκας θα ήθελες... αλήθεια στο λέω....

Όπως ξέρς κάθε χωριό ζ΄λαρσα έχ΄κ τσι΄θκεσ΄τ΄ λέξεις.
Το φτσιάγκαρ πρώτη φορά το ακούω, παρακαλώ για εξήγηση γιατί μου φαίνεται πολύ ενδιαφέρουσα λέξη

Φιλιά

Nicotine είπε...

Vickyyy

Όπως είπα και πιο πάνω στη sewsome αυτή η κοπέλα ΄΄υπάρχει΄΄ κατά κάποιο τρόπο. Αλλά δεν είναι ένα άτομο,είναι συνδυασμός τριών. Η πολυλογία της μίας, η νεκρομανία μια κοπέλας που ήξερα πριν απο πέντε χρόνια (η οποία δεν ξέρω αν ζει αυτή τη στιγμή που μιλάμε), και η ευκολοπιστία μιας άλλη.
Τώρα αν αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ή ότι τη ανακάλυψα δεν έχει και μεγάλη σημασία. Σίγουρα δεν έχει γίνει ποτέ κάποια από τις συζητήσεις.

Φιλιά


NamNaira

Φίλτατη NamNaira, το ότι θα με κατηγορήσουν για φαλλοκράτη να σου πω την αλήθεια δεν το περίμενα ποτέ. Αλλά δεν πειράζει για άλλη μια φορά μια γυναίκα χαλάει την παιχνιδιάρικη ατμόσφαιρα..... έτσι για να επιβεβαιώσει το τι έγραψα παραπάνω.....
Ουπς.....

Φιλιά

NamNaira

Να ξέρες πως με τρελένς όταν διπλοσχολιάζεις...

Nicotine είπε...

Sacred Chemis

Φίλε μου, αυτό ίσως να ήταν το πιο εύστοχο σχόλιο που έχω δει τον τελευταίο καιρό.

Να σαι καλά

zoyzoy

Βρε μανία με τις γριές...
Αυτό με τον κωδικό δεν το έχω δοκιμάσει,σε ένα απο αυτά τα χαζομπλοκ (τροκτικό? τρομακτικό?) το είχα διαβάσει. Κάντο και πες μου μετά τα αποτελέσματα....

Πάλι μήλο; Υπάρχουν και άλλα ωραία, πιο εξωτικά, φρούτα... ή και λαχανικά

Καλές γιορτές και σε σένα.

Φιλιά


Sweet truth

Βασικά δεν την πήγα για καφέ, για τρέξιμο πήγαμε έτσι ώστε να μην μπορεί να μιλάει άλλο.

Τώρα το ότι μου έστειλε φιλιά η Παπαρήγα η καλή και όχι αγωνιστικούς χαιρετισμούς γιατί μου φαίνεται σαν προμήνυμα της συντέλειας του κόσμου; Πρόσεχε τι λες... 2012 έρχεται....

Φιλιά


stavroula zerva

Και συ ότι επιθυμείς

sewsome είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Ασκαρδαμυκτί είπε...

Ρε συ, καλύτερα να σου έκλεινε τα μάτια και να σου κανε «τσα» η αρχική γιαγιά που σε είχε στο περίμενε...

mr.alobar είπε...

κατι δεν παει καλα με τις γιαγιαδες γενικότερα...παντως τετρις δεν μπορουν να παιξουν,εχουν αρθριτικα και πονανε τα δαχτυλα τους
@roza...η βαρεμάρα δεν είναι η κινητήριος δύναμη του σύμπαντος,ειναι αστικος μύθος οτι ο Newton ανακάλυψε την βαρύτητα επειδή τα έξυνε κατω απο μια μηλιά ή αυτό που λες για την πενικιλλίνη.Η παρατήρηση των φυσικών φαινομένων δεν γίνεται απο βαρεμάρα και σιγουρα η εξαγωγη συμπερασματων απο αυτα.

roza είπε...

Δεν είναι αστικός μύθος...Έχω βασίσει όλη τη κοσμοθεωρία μου πάνω στον φλέμινγκ και τον Νευτωνα(πόσο σε έχω συγχισει που δε τον έγραψα newton??ε?ε?ε?ε?ε?) Αλλά ξέρω γιατί κάνεις έτσι,είσαι απο αυτούς που πλένουν τα πιάτα του έτσι?
--Σαλιαγκι

mr.alobar είπε...

Σαλιαγκι…
Για αρχη θα ζητήσω συγνώμη από τον φίλο nikotine που καταχράζομαι την φιλοξενία του μπλογκ του για αυτή την συζήτηση που δεν αφορά άμεσα το ποστ .
1.Παλιά στους πρώτους δίσκους heavy metal τους iron maiden τους έγραφαν αιρον μειντεν και τους judas priest, τζουντας πριστ.Επειδη ο κόσμος δεν ήξερε αγγλικά,είναι όμως γελίο να λες τον Geoffroi de Villehardouin (ιππότης και ιστορικός που συμμετείχε και περιέγραψε την Δ' Σταυροφορία στο βιβλίο του "Χρονικό της κατάκτησης της Κωνσταντινούπολης") Γοδοφρείδο Βιλλαρδουίνο και τον Bonifacio I del Monferrato, Βονιφάτιος ο Μομφερρατικός….και αλλα πολλα...
2.Τα πιάτα τα πλένω γιατι αν μαζευτούν πολλά,διεκδικούν δικαιώματα μειονότητας στην κουζίνα (αλήθεια λέω,τα εχω ακούσει το βράδυ να μιλάνε μεταξύ τους για να απαιτήσουν ζεστο νερό).Ετσι λοιπον και εγω κάνω αυτή την απαίσια γενοκτονία που ονομάζεται πλύσιμο αλλιως θα με φάνε...

mr.alobar είπε...

Αλλά ξέρω γιατί κάνεις έτσι,είσαι απο αυτές που πιστεύουν ότι το πλύσιμο των πιάτων είναι κάποιου είδους νεύρωση που μόνο ο υποχόνδριος alobar κάνει.Την επόμενη φορά θα κάνω την φοβερά επαναστατική πράξη να τα αφήσω άπλυτα,ίσως έτσι απελευθερωθώ από τα συμπλέγματα του χαρακτήρα μου.

roza είπε...

Το πλύσιμο πιάτων είναι αναμφίβολα μια κάποιου είδους νευρωση που μόνο παράξενοι άνθρωποι σαν εσένα mr.alobar και τη φίλη μου το πλυντήριο διασκεδάζουν να κάνουν!!! Αλλα μη στενοχωριέστε τώρα! Το 2012 ελπίζω να σας δώσει φώτιση και να γινετε φυσιολογικοί άνθρωποι!!!
(Εγω κάνω την άλλη άκρως επαναστατική πράξη: τα σπάω...ένα σερβίτσιο λιγότερο για πλύσιμο κάθε φορά)

Και μη ξεχάσω: Καλή πρωτοχρονιά και έτσι για να σε συγχίσω άλλο λίγο θα σε ρωτήσω αν ξέρεις τον Johannes Gensfleisch zur Laden zum Gutenberg ή αλλιώς "Γουτεμβέργιο"!
Φιλιά
--Σαλιάγκι

stavroulazerva είπε...

Καλή Χρονιά!!!!

Nicotine είπε...

Ασκαρ

Αν μου έκανε τσα η γρια θα της έριχνα κλοτσά στην τσάντα, να είσαι σίγουρος γι αυτό....


Αλομπαρ-Σαλιάγκι

Χ

roza είπε...

1ον, η κοπελιά δεν υπάρχει, θελω να μου την γνωρίσεις. Είναι στοίχημα πλέον να προκαλέσω έκρηξη στο μυαλό της!
2ον, mr.Alobar πρόσφατα βρέθηκα σε συζήτηση για περιοχές και κάποιος είπε το newcastle, νεόκαστρο!!! Τρελάθηκα!
3ον, σαλιάγκι τα πιάτα θα συνεχίσω να τα πλένω και δεν ειναι νεύρωση! Με ηρεμεί λέμε! Αλλιώς θα σε βρουν στην θαλασσα κομματάκια... (που τον ήβρες όλον τον Γουτεμβέργιο ηθελα να ξερα..)
--πλυντήριο