Τρίτη, 4 Ιανουαρίου 2011

Χρυσαφί Πλανήτης

Δύο ταξιδιώτες μέσα στην έρημο, μόνοι περπατούν, είναι γυμνοί τελείως και προχωράνε σ αυτό το χρυσαφί ειδυλλιακό τοπίο. Στην αρχή το έδαφος είναι λείο, κάποια στιγμή στο δρόμο τους προέκυψε μια μικρή λακκούβα, παράξενο, λακκούβα μέσα στην έρημο; Κάναν τον γύρω της λακκούβας και προχωρήσανε, η επιφάνεια της ερήμου ανεβοκατέβαινε αργά, το έδαφος πλέον είναι ελαφρώς ανάγλυφο, σαν να το διατρέχουν ελαφροί κυματισμοί. Οι δύο ταξιδιώτες προχωράνε στο δρόμο τους που πλέον έχει γίνει ανηφορικός, δεν βιάζονται καθόλου, μια γλυκιά νωχέλεια τους διακατέχει, όσο προχωράνε το ανεβοκατέβασμα του εδάφους γίνεται πιο έντονο αλλά δεν τους επηρεάζει καθόλου, το περπάτημά τους είναι τελείως ανάλαφρο, ίσα που ακουμπάνε στο έδαφος, δεν αφήνουν κανένα ίχνος πίσω τους. Δεν υπάρχει ήλιος, είναι νύχτα, το μόνο που φωτίζει τον δρόμο τους είναι μια φωτιά στα δεξιά τους, κάτι καίγεται εκεί, φωτιά στην έρημο; Μπροστά στο δρόμο τους υπάρχει ένας λόφος από την ίδια άμμο, η σκιά του πέφτει αριστερά, μια σκιά που καλύπτει τον δίπλα λόφο, στην αρχή πήγαν να περάσουν ανάμεσα από τους λόφους γιατί εκεί  το έδαφος καλυπτόταν από ένα ανεπαίσθητο στρώμα δροσιάς, το μετάνιωσαν όμως και με την ίδια νωχέλεια γύρισαν προς τα πίσω, ανέβηκαν το λόφο από την απότομη μεριά του και έφτασαν στην κορυφή, το έδαφος ανεβοκατέβαινε πιο γρήγορα.  Οι δύο ταξιδιώτες  βρέθηκαν μπροστά σε ένα ροζ  κόσμημα, σαν κατακόκκινο ρουμπίνι σκεπασμένο με άμμο, ένας συνδυασμό που έκανε το κόσμημα να μοιάζει ροζ, οι ταξιδιώτες μαγεύτηκαν από την ομορφιά του και το αγγίξανε,  άρχισαν να γυρνάνε γύρω γύρω από το κόσμημα με ένα περίεργο τρόπο, στην αρχή γυρνούσε ο ένας γύρω από το κόσμημα και μετά ο άλλος, άλλοτε και οι δύο μαζί, ένας ακαθόριστος αργός χορός γύρω από το κόσμημα. Κάπου εδώ  σταματάει η αφήγηση και μένουν μόνοι τους οι ταξιδιώτες να χορεύουν τον χορό τους, που και που εμφανίζεται και ένας τρίτος και εξαφανίζεται αμέσως.
Μετά από ώρα ακούγεται μια γλυκιά γυναικεία φωνή
-Θα μείνουν πολύ ώρα εκεί αυτοί;
-Ίσως για πάντα…. Της απαντάει μια αντρική φωνή
-Γιατί;
-Γιατί είναι το  ομορφότερο σημείο του σύμπαντος….
-Βλάκα… του λέει χαμογελώντας  η κοπέλα και γυρνάει να τον φιλήσει, τα δάχτυλά του φεύγουν από το στήθος της και οι ταξιδιώτες μένουν στον αέρα.
Τα δύο σώματα έχουν αλλάξει πλέον στάση, πρώτα ήταν ξαπλωμένοι και οι δύο ανάσκελα με την κοπέλα πάνω  σ αυτόν που της μιλούσε στο αυτί και με τα δάχτυλά του άγγιζε το σώμα της.
 Η κοπέλα έχει γυρίσει και οι δύο ταξιδιώτες τώρα έχουν γίνει δέκα, και από αργοί και νωχελικοί που ήταν τώρα έχουν γίνει άγριοι και ζωηροί, τρέχουν στην πλάτη της κοπέλας και αφήνουν τα σημάδια τους.
Το μόνο που δεν άλλαξε   σ αυτό το σκηνικό είναι ή φλόγα του κεριού που συνεχίζει να τρεμοπαίζει αδιάφορη για το τι γίνεται δίπλα της
.


8 σχόλια:

Έσπερος είπε...

Χρυσάφια στους αιώνες
Αυτού του περιπάτου μου
Στο γύρω του θεού τους
Αυτού που βόσκει ζωές στο χάος...
...Το δικό μου...

Χρόνια πολλά και καλά Aougare!!! Καλή χρονιά να έχουμε!

Την καλημέρα μου! Να περνάς καλά!

Sweet truth! είπε...

Τι όμορφα δοσμένη και σμιλεμένη η ευτυχία... γιατί μόνο αυτό διακρίνω στο τώρα και στο εδώ...
δάχτυλα που ταξιδιώτες χορεύουν και εξερευνούν την έρημο του σώματός της...
Τι όμορφο...

~reflection~ είπε...

Καθετι Γνησιο και Αυθετνικό που Συμβαίνει, συμβαίνει ανεπηρέαστο από όλα όσα τελούνται γύρω ....

και ο χορός των δέκα ταξιδευτων ακολουθούσε τα πανάρχαια βήματά του, αδιάφορος για το αν ακομη τρεμόπαιζε το κερί ή αν είχε ήδη σβήσει!...

τα φιλιά μου....αδιάφορα για όλα, εκτός από τη διάθεσή σου να τα δεχτείς..

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ είπε...

Καλή χρόνια φίλε μου.
Πολύ όμορφη η εικόνα που ζωγράφισες. Τόσο διαφορετική από όσα είχα διαβάσει. Αρα έχεις πολύπλευρο ταλέντο.

zoyzoy είπε...

Ομολογώ δυσκολεύτηκα να ακολουθήσω τις σκέψεις σου αλλά στο τέλος μαγεύτηκα απ΄τους ταξιδιώτες σου σε ένα ατέλειωτο ταξίδι ηδονής!

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Καλή χρονιά φίλε και... καλά "ταξίδια"!

aougaros είπε...

Έσπερος

Καλή χρονιά φίλε μου
Ένας περίπατος στο χάος είναι πάντα λυτρωτικός

Sweet truth!

Σ ευχαριστώ Μαράκι, τα καλύτερα σου εύχομαι
Να περνάς τέλεια
Φιλιά

~reflection~

Με πολύ χαρά θα δεχτώ και τα φίλια σου και τα σχόλια σου, πάντα διαφορετικά και όμορφα
Φιλιά σκέψεων (θα δανειστώ λίγο το στυλ σου)

aougaros είπε...

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ

Να υποθέσω ότι αυτή είναι η επιστροφή;
Αυτό θα ήταν ότι καλύτερο για την μπλογκόσφαιρα (πρώτη φορά χρησιμοποιώ αυτή τη λέξη)
Οι διαθέσεις διαφέρουν από την μια μέρα στην άλλη άρα και οι εκφράσεις μας.
Καλή και δημιουργική χρονιά να έχεις

zoyzoy

Το ξέρω ότι στην αρχή δεν έβγαινε και τόσο νόημα, ίσως αυτός να ήταν και σκοπός, δεν ξέρω απλά έτσι το έγραψα χωρίς σχέδιο, χαίρομαι πάντως που σου άρεσε τελικά
Τα φιλιά μου

Ασκαρδαμυκτί

Καλή χρόνια και σένα φίλε και πάντα ταξίδια,
ποτέ λιμάνι...

aougaros

Α, όχι, εγώ είμαι αυτός..