Τα καλά μου τσιγάρα
καίγονται μόνο για να προσφέρουν απόλαυση
Καπνοί ακαθόριστοι και εύσχημοι
αναδύονται για να ομορφαίνουν τον χώρο.
Στο βάθος μια δυσδιάκριτη φιγούρα
και αυτή καπνίζει
Απολαμβάνουμε την ίδια χαρα της αυτοκαταστροφής
Κι όσο καπνός πυκνώνει μέσα στο μικρό δωμάτιο,
τόσο η φιγούρα χάνεται.
Δεν θέλω να σηκωθώ -ή δεν μπορώ-
ποια να ήταν άραγε;
μήπως παιχνίδι του μυαλού;
Δεν έχει σημασία...
Ο καπνός πυκνώνει επικίνδυνα
Δάκρυα στα μάτια
να'ναι άραγε από τον καπνό;
Η ζέστη γίνεται αφόρητη
Τρελές σκιές χορεύουν στους τοίχους
Το δωμάτιο καίγεται
Δεν θέλω να σηκωθώ
Θα μείνω εδώ!
Θα μείνω να καεί η φιγούρα
Είτε είναι αληθινή, είτε είναι στο μυαλό
Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
Τι κοινό μπορεί να έχουν εικοσιπέντε φωτογραφίες, μια τυρόπιτα, ένας καφές, ένας τρυποκάρυδος, ένας ψαράς, ένα άδειο καρότσι σ...
-
Στην Στοά Βιβλίου στο κέντρο είχε μια εκδήλωση για να προωθήσουν την ανάγνωση του βιβλίου και να συγκεντρώσουν μερικά για τις φυλακές γυναι...
-
Έξω από την Αγροτική Τράπεζα . Μια γριά είναι σκυμμένη στο ΑΤΜ, πίσω από την γριά και σε απόστασή 5 μέτρων περίπου είναι κάποιος που κα...
1 σχόλιο:
οι αναμνησεις ενος τσιγαρου
Δημοσίευση σχολίου